Ontdek elke dag een artikel over een inspirerende bestemming: duurzaam, ecologisch en respectvol
Nr. 1 reissite in Vlaanderen
In Vlaams-Brabant bestaat er een groot aanbod van wandelroutes. GRANDE.be ging het Pajottenland te voet verkennen. We ontdekten de kastelenwandeling in Gaasbeek, een prachtig landschap langs de GR (Grote Route)-paden en de Kruisborrewandeling in Asbeek.
We starten onze wandeldriedaagse met een mild traject van 7 km rond de kastelen in Gaasbeek. Denk daarbij aan het Kasteel van Gaasbeek en het Kasteel Groenenberg. Beide domeinen bezitten ongelooflijk grote tuinen. Het park van Gaasbeek was een geschenk van de laatste markiezin die rond 1920 gestorven is. Zij liet het hele domein en het kasteel aan de overheid na, op voorwaarde dat het park vanaf dat moment publiek zou worden en het kasteel een museum. De markiezin was heel humanistisch voor die tijd en liet heel wat kunstenaars op bezoek komen, wat maakte dat ze ook zelf een enorme verzameling had.
Bepaalde plaatsen van het bos zijn nog nooit gekapt, sommige bomen staan er al van in de prehistorie. Dat maakt dat het landschap heel rustgevend is en de bomen torenhoog. Als je door het park wandelt, zal je zeker de triomfboog zien. Die is geplaatst richting Parijs, met het doel om een rechtstreekse weg aan te leggen tussen Parijs en het Kasteel van Gaasbeek. De triomfboog kwam er, de weg niet.
Daarnaast is er ook een grote tuin met vele soorten fruit en groenten. Vanaf mei kan je de prachtige kleuren bewonderen die de verschillende groenten, bomen, struiken en planten met zich meebrengen. En wie graag ook zelf groenten en fruit kweekt, kan hier inspiratie opdoen. De soorten peren, appels, druiven en zoveel meer staan telkens vermeld.
De landschappen rond het domein zijn nu voornamelijk velden waar vee rondloopt. De streek veranderde van landbouw naar veeteelt. Dat komt omdat mensen veel minder brood gingen eten. Onze grootouders aten tot wel 900 gram per dag brood, daarvoor werd op deze vruchtbare landbouwgrond tarwe gekweekt. Nu eten we nog zo’n 110 gram brood per dag en nog enkele varianten zoals pasta. De tarwe van het Pajottenland is voornamelijk voor de dieren. De regio was ooit een typisch Breugellandschap, maar dat is al lang verdwenen. In een Breugelschilderij zal je amper koeien vinden…
We wandelen verder naar Kasteel Groenenberg en passeren de beroemde Krijmerie Gaasbeek, waar we uiteraard ook gestopt zijn… We volgen de knooppunten naar het prachtige kasteel dat jammer genoeg niet te bezichtigen is, maar de gevel en de tuinen zijn ook de moeite. Na de oorlog werd het kasteel nooit meer bewoond, en de Vlaamse Overheid kocht het hele domein. In de jaren 90 begon men dan met de restauratie van dit kasteel en sinds de eeuwwisseling kwamen hier de kantoren van het Agentschap Natuur en Bos en enkele andere diensten.
Wanneer we wat meer wegwandelen van de kasteeldomeinen, bewondert gids Bart het landschap. Hij kent nog een leuke anekdote die hij graag met ons deelt: “100 jaar geleden kwamen Engelsen van de Wisley Gardens naar deze streek en besloten een bepaalde perensoort in hun collectie te steken. Het gaat dan om de Vlezenbeek peer. Die peer ligt aan het ontstaan van de Thomson peer. Enkele jaren geleden hadden we de mensen van Wisley Gardens opnieuw uitgenodigd en die passeerden in Vlezenbeek. Bleek dus dat zij nog de originele perenbomen hadden staan. Terwijl hier iedereen al vergeten was dat die peer bestond. Dankzij Wisley Gardens hebben we dus de peer terug naar onze streek gehaald. De Thomson peer of de Vlezenbeek peer kan je nu terug kopen in de lokale handel als oude perensoort van Vlezenbeek.”
Op onze tweede wandeldag gaan we voor een moeilijker traject van ongeveer 20 kilometer. We stappen van Lennik naar Asse, via de knooppunten richting de Grote Routepaden om dan terug te eindigen met de knooppunten. Een lange tocht waar we voornamelijk omringd worden door de vele velden waar in de vroege lente nog niet veel op geteeld wordt. Af en toe worden we begroet door schapen en schattige lammetjes. We wandelen via de dorpskern van Lennik naar de velden van Wambeek en Ternat langs de vele mooie heuvels die het Pajottenland te bieden heeft. De verschillende wegwijzers volgen elkaar mooi op, al is het toch soms wat opletten dat je geen bordje mist. We eindigen onze staptocht in Asse. Hoewel je al snel merkt dat je je in een dorpskern begeeft, is ook hier nog veel mooie natuur te ontdekken. Net wanneer we denken enkel nog langs huizen te wandelen, slaan we rechtsaf naar een klein pad. Zonder de wegwijzers zou je zelfs niet weten dat het een pad is. Via de binnenwegen passeren we een klein parkje. We besluiten er even te stoppen en te genieten van de omgeving. Het is een plaats waarvan je droomt in het midden van de dorpskern.
Op onze laatste dag staat er een derde wandeling op de planning. De Kruisborrewandeling leidt je langs verschillende kleine kappeletjes. Het is een bedevaart route langs wel negen kapelletjes. Wij starten en eindigen de route aan ‘De Eenhoorn’. Vandaar komen we meteen tussen de velden terecht en ook hier zie je de heuvels van het Pajottenland. We wandelen 9 kilometer vandaag: langs de velden, kapelletjes en een stukje van Asse. Tot rust komen doe je hier, is het niet bij één van de vele gebedsplekken, dan zeker op een bankje bij een meertje of een park. We passeren ook ‘Boekfos’ waar vroeger veel bomen stonden, voornamelijk beuken, nu is het een groen landschap met bronnen, poelen en vijvers.
De kapelletjes geven veel rust, en het toeval wil dat we ook een bedevaarder tegenkomen. Hij stopt bij elke kapel en bidt met zijn bijbel en paternoster in de hand. We willen hem vooral niet storen in zijn toevlucht naar de rust en geven hem de nodige ruimte en tijd.
Bij elke kapel krijg je een woordje uitleg over de oorsprong van de naam of een bijhorende anekdote. Zo heb je bijvoorbeeld de Kruisborrekapel die gebouwd is in 1622. Deze kapel werd gebouwd onder leiding van Pastoor Calenus ter vervanging van een oudere kapel die stond op het de plaats waar het mirakel van het Heilig Kruis plaatsvond. In 1644 werd er een nieuw dak gelegd en een torentje gebouwd. Tijdens de Franse Revolutie overleefde deze kapel omdat een boer ze kocht en liet doorgaan voor schuur. Sinds 1962 is deze kapel samen met de omgeving beschermd als cultuurhistorisch landschap.
